| تبليغات | X |
|
حقیقتِ بودن
|
دوست دارم نزند بوسه کسی بر دهنت
تا که من بوسه زنم بر لبِ شکّر شکنت
***
گرچه چون برگِ گلی پیرهنت هست لطیف
لیک ترسم که از آن تاب نیارد بدنت
***
خیز و بیپرده بیا در برم ای ماه جبین
تا که حایل نشود بر بدنم پیرهنت
